Kafaya dank edecek o kadar şeyimiz vardı ki, camlar bunların ilkiydi. Arabanın altı camı vardı ve altısı da ailemizin her bir ferdini anlatıyordu daha hemen yol başlamadan. Babam ön camdı; derin iç çekişiyle, vitesi bir kuğunun yeşil bir yapraktan toprağa atlamasına benzer bir kırılganlıkla değiştirirdi her zaman. Annem ise arka camdı, geriye bakmadıkça yüzünü göstermezdi […]
Camdan içeri giren ışığın rahatsız edici sıcaklığıyla her bir kemiğinin sızısını hissederek, söylene söylene yataktan çıktı. Gecelerin bunaltıcı havasına bir türlü alışamamıştı. Banyoya doğru yürürken durdu, ağzındaki rahatsız edici kuruluğa inat sigarasından derin bir nefes çekti. Açtığı suyun altına girerken yaşadıklarının hâlâ bir rüya gibi geldiğini düşündü. Geceler boyu gördüğü düşlere bir anlam veremese de
Kaybolma Provası – Sait Özden Read More »
Verde, ismim Verde.Bir zamanlar öylesine parlak öylesine canlıydım ki, bir bakan tekrar bakar hatta koşarak yanımagelip heyecan çığlıkları atardı. Çocuklar saatlerce benimle ilgilenir, oyunlarının başkahramanıyapardı. Ben de yeşil ahşap bir kaydırak olduğumu unutur bazen devasa bir gemi bazense ulubir dağ zannederdim kendimi. Yaz günleri uzun mesai yapar sayısız çocuğu eğler, kışgeldiğindeyse iki elin parmağını geçmez
İsmim Verde – Gülru Pulcu Read More »
