örtmek istediğin gövde sır taşır
her at sahibine her yara düşmanına
tuzaktır hep kendi içine düşünmenin girdabı
tuzaktır, bir ifade nereye götürse insanı.
bugün yolun yarısı, yürüyelim
yürüyelim, yollar yarılanır zaten hep
kaçmak ayıptır bizim orada da hep ayıplanır
yürüyerek çağırdım kaybettiğim cevabı
çünkü yürümek vicdanın en kısa sesi
çünkü yürürken çağırır insan
sen mesela öğrenmenin ilk notasıydın
aydınlanmalar, yasalar < plasebo
dört yana açılmış yahuda’ya değen güneş olmanın yükü
çarmıh istenci olmasa nasıl var olabilirdi anılarım
gördüğüm benim yok olan kim?
/
adı, unuttum sonradan kendi toprağımı emerken
insanlarla tanıştım hayvanlarla tanıştım bitkilerle tanıştım
sonumuz hep insan
— tanıştım diyorum aslında öğrendim.
ki bir gövde yaşamak için tıkırdar
öz-oyuğunda bir tanıdıklık kalır
kendisine yönelen sürgünün hatırasında.